9 Lübnanlı esir Suriye’nin Halep kentinde Mayıs 2012’de İran’a gerçekleştirdikleri ziyaretten dönüşte esir alınmış, 17 ay boyunca Suriye’de tutulmuşlardı.

Cumartesi günü 9 kişi, Lübnan’da esir tutulan 2 Türk pilota karşılık İstanbul’dan Beyrut’a getirilmişti.

17 aylık süreci Lübnan adına Tümgeneral Abbas İbrahim yürüttü.

9 Lübnanlı esiri ve Tümgeneral İbrahim’i taşıyan uçak Cumartesi akşam saatlerinde Beyrut’a iniş yaptı.

Evlerine dönen esirleri havaalanında aileleri ve Lübnanlı yetkililer karşıladı.

Havaalanında gazetecilere konuşan İbrahim, “Türk, Katarlı ve Suriyeli yetkililerle yürüttüğümüz görüşmeler sonuç vermiştir” dedi.

Katar’a da “bütün kalbiyle” teşekkür eden İbrahim, “Türkiye’ye ve sürece katkı sağlayan Suriye Cumhurbaşkanı Beşar Esed’e teşekkür ediyoruz” dedi.

Görüşmelerle ilgili gazetecilerden gelen bir soruyaysa “hiç şüphesiz zor bir süreç oldu” şeklinde cevap verdi.

Lübnanlı esirlerin Beyrut’a getirilmesiden önce Lübnan’da kendi esirlerine karşılık Ağustos ayında tutuklanan 2 türk pilotu serbest bırakılmış, ve onları taşıyan Katar Havayollarına ait uçak Beyrut’tan İstanbul’a doğru yola çıkmıştı.

Lübnan’da rehim tutulanlardan Ali Termos, 17 aylık süreçte kendisinin bulunduğu yerin 13 defa değiştirildiğini ve her seferinde kendisine evine dönmesine sadece saatler kaldığının söylendiğini, bu süreçte yaşadığı gerginliğin sürekli arttığını belirtti.

Serbest bırakılan ve Türkiye üzerinden Lübnan’a dönüş yapan Termos, evinde yaptığı açıklamada “Sinirlerim harap olmuştu. 13 defa yer değiştirdiğimi saydım, belki daha fazladır” dedi.

“Bize serbest bırakılmak üzere olduğumuzu en az 100 defa söylediler. Ama yalan söylüyorlardı, her seferinde bizi başka bir noktaya taşıdılar, serbest bırakılmadık. Bu bizim için ciddi bir eziyet oldu” dedi.

Lübnan Dahiye’deki evinde açıklama yapan Ali Termos’un yanında eşi, 3 çocuğu, akrabaları ve kendisini ziyarete gelenler vardı.

Ayrıca akrabaları Termos’un eve dönüşü üzerine mahalleye yemek ve tatlı dağıtmış.

Termos yer değişimlerinin Suriye’nin kuzey bölgelerinde Türkiye’ye yakın yerlerde olduğunu ve yakıcı güneşin altında naylon bir çadırda, yalnızca ihtiyaçları olan eşyaların kendilerine sağlandığını, ayrıca yanlarında duran gözetmenlerin yanlarında yalnızca sırt çantaları ve elbiseleri olduğunu söyledi.

“Bir süreliğine bize hazır yiyecekler getirildi, daha sonra yemeklik malzememiz verildi, biz kendi yemeğimizi kendimiz pişirdik. Bazen yemekleri banyoda pişirmek zorunda kalıyorduk” diyen esir, başlarındakilerden birinin kendisine “serbest bırakıldıktan sonra bizim hakkımızda neler söyleyeceksin” diye sorduğunu, kendisinin bu soruya cevap vermediğini belirtti.

Serbest bırakılan Lübnanlı esirlerden Ali Abbas ise daha sert ifadeler kullandı.

“Onlar Sünni ya da Şii değildi, insan bile değillerdi” diyen Abbas, “Biliyorsunuz psikolojik baskı ve insanların kimliklerinin aşağılanması fiziksel baskıdan daha kötüdür. En büyük korkumuz korkunun kendisiydi” diye ekledi.

Abbas ayrıca “bizi götürdükleri yerlerden 11 tanesi saldırı ve bombalamalarda harap olmuş yerlerdi, her defasında bizi o yerde öldüreceklerini düşündük” dedi.

Abbas kaderlerinin Perşembe günü değiştiğini, kendilerinin gözlerinin kapatıldığını ve bilinmeyen bir yere götürüldüklerini söyledi.

Gittikleri yerde kendilerini bir adamın karşıladığını ve “Türkiye’de güvendesiniz” dediğini söyleyen Abbas, o anı “müthiş bir andı, tarif edilemez, o sözler her şeyi değiştirmişti” şeklinde anlattı.

Lübnanlı yetkililer esirlerin Cuma günü serbest bırakıldıklarını ve Cumartesi günü Türkiye’den Beyrut’a yola çıktıklarını söyledi.

Serbest bırakılan tutsaklardan Cemil Salih en zor anın kendilerini kaçıranların onları “bir odaya bırakıp üzerlerine kapıyı kapattıkları” an olduğunu söyledi.

“9 kişiydik ve hepimiz küçük bir odada uyumak zorundaydık, içimizden birisi hasta olsa hastaneye ya götürmez ya da doktor getirmezlerdi.”

Lübnanlı tutsaklar arasında en yaşlısı olan 65 yaşındaki Salih’in açıklama yaptığı esnada yanında annesi, 21 torunu ve misafirlere baklava dağıtan akrabaları bulunuyordu. Cemil Salih, esir alınmadan önce kalp sorunları olduğunu belirtti.

“Onlara kapıyı açmalarını ve güneşte oturarak dinlenmemize izin vermelerini rica ettim, asla izin vermediler.”

“Onlara ‘Ben hastayım, sağlık problemlerim var, tıbbi yardıma ihtiyacım var’ dedim, onlar da bana ağrı kesici ilaçlar vererek ‘bunlar sana iyi gelir’ dediler.”

Bir diğer Lübnanlı esir olan Abbas Hammad, kendisinin de diğer esirler gibi neden kaçırıldığını bilmediğini söyledi.

“Sebep neydi? Allah bu insanları affetsin ama neden kaçırıldığımızı halen bilmiyoruz”

“Çok yakınımızda bombalar patlıyordu, her seferinde ölümden döndük.”

Bir diğer esir olan Abbas Şuayb’in kardeşi “Abimi bugün muayeneye götürdük, yakında hastaneye kaldıracağız, ona tüfek dipçikleriyle vurmuşlar” sözleriyle abisine işkence edildiğini belirtti. Abbas Şuayb serbest bırakıldıktan sonra yaptığı açıklamada "Bizi Hizbullah ile bağlarımız olduğu gerekçesi ile esir ettiler. Ben bir Hizbullah üyesi değildim; ama şimdi Hasan Nasrallah'ın emrindeyim" demişti.

Ali Zuheyb kendisinin ve diğer tutsakların özellikle son haftalarda Kuzey Fırtınası Tugaylarıyla IŞİD arasındaki çatışmaların yoğunlaşması sebebiyle ciddi risk altında kaldıklarını belirtti.

“Yakınlarımızda çok sayıda patlama oldu, çok şükür yaralanmadık, bizi daha güvenli bir yere götürmelerini istedik ama dikkate almadılar.”

Daha önce açık kalp ameliyatı olduğunu belirten Zuheyb tutsak kaldığı günlerde ara ara ciddi göğüs ağrıları yaşadığını ama kendilerini kaçıranların herhangi bir tıbbi yardım getirmediklerini ekledi. (İsra Haber)