Yıllardır unutamadığım bir Eylül ayı tadı var boğazımda
Tarifini yapamayacağım, ancak yaşamakla anlaşılan
Hayal meyal bir hatıra geçiyor gözlerimin önünden
Hatırladıkça içimden bir şeyleri alıp götürür
Mavi önlük, beyaz tebeşir, kara tahta ve simsiyah bir çanta
Hayalimde silik, bölük pörçük birkaç hatıra
Nedendir bilemiyorum her Eylül ayı hatırlatır bana
Mazide kalan okul anılarımı satırı satırına...
Derken bir çocuk geçiyor sabahın o mis kokan serinliğinde
Üzerinde bir okul hırkası, omzunda bir çanta ile
Belki yorgun, belki uykusuz ama umut dolu adımlarla
Arşınlıyor okul yolunu, içimi acıttığından habersiz
Ah bir geri dönebilsem, küçülsem, küçücük bir öğrenci olsam
Şimdi hatırladıklarımı, o gün doya doya yaşasam
Okul bahçesini, sıra arkadaşımı, zil sesini ve sınıfımı
Hepsini tekrar tekrar bir daha yaşayabilsem
Zaman kum misali aksa da parmaklarımın arasından
Duyularımda hayat bulacak okul yılları anılarım
Engelleyemesem de karşı koyamasam da zamana
Belleğimden kaybolmayacak o yıllara ait hatıralarım
Yıllardır unutamadığım bir Eylül ayı tadı var boğazımda
Burnumda hep aynı koku, yüzümde hep aynı meltem
Ve yüreğimde hep aynı heyecan var, bir türlü unutamadığım
Ya bunca yıldır ben büyüyemedim, ya eylül hep aynı Eylül
(*15 Eylülde okulların açılışı hasebiyle; Yüreğinin bir köşesinde öğrencilik yıllarını deruni ve özlem dolu hissiyatlarla taşıyan tüm öğretmen ve yarının öğretmenleri olan öğrencilere ithafımdır.) (Batman Rehber Gazetesi)