Ebu Zer

Barack Hüseyin Obama nın ABD seçimlerinden zaferle çıkması Amerika da ve dünyanın diğer bölgelerinde uzun süredir beklenen kutlamaların yapılmasının yolunu açtı, çünkü yeni muhafazakar dönemin bittiğini temsil ettiği düşünülen bu yeni sayfa ile aynı zamanda Amerikan tarihinin ilk siyahi Başkanı seçilmiş oluyordu.

Amerika ve diğer ülkelerdeki birçok Müslümanın sahte olacağını hiç düşünmeden ve hiç te değerlendirici olmayan bir tepkiyle bu kutlamalara katılmış olması gerçekten de oldukça endişe vericidir. Sekiz yıl önce de birçok Amerikalı Müslüman Al Gore a karşı George W. Bush u aktif bir şekilde destekleyerek muhtemelen Bill Clinton kadar kötü bir başkanlık yapmayacağını savunmuşlar, sonra da Bush un bugüne kadarki en İslam düşmanı en İsrail yanlısı politikacı olduğunu yaşayarak görmüşlerdi. Birçoklarının yaptıkları bu hatadan ve yanlış kararlarından dolayı pişman olmaları ve kendilerine bunun hatırlatılmasından hoşnutsuz olmaları anlaşılabilir bir şeydi. Obama nın Müslüman savunucularının da kendilerini bu şekilde aptalca hissetmeleri çok fazla zaman almayacak.

Obama nın değişim vaatlerine gelince gerçekten de ondan ne bekleyeceğimiz konusunda çok az bilgimiz var. Aslında Obama sürekli olarak belirsiz vaatlerde bulundu; sekiz yıllık George W. Bush ve Dick Cheney döneminden sonra bunun yeterli olacağı konusunda çok az şüphe vardı. Kampanyanın son günlerinde yorumcular Obama nın anketlerdeki durumuna bakarak seçimi kaybetmesinin olağanüstü olacağını belirtiyorlardı. Gerçekte bu durum en azından 2006 ara seçimlerinden beri biliniyordu. Bu seçimlerin sonucu ABD nin neo-conları reddedişlerini onaylıyordu ve Demokratlarların adayının Beyaz Saray a gideceği bilgisini pekiştiriyordu. Toplumun beklentilerini pek karşılamayan John McCain in Cumhuriyetçi aday olarak belirlenmesi de herhangi bir Cumhuriyetçi adayın seçilme şansının pek olmadığını bildiriyordu.

Bush un mirası Demokrat bir adayın zaferini garantilemek için yeterli olmasaydı bile Obama nın elinde kazanmak için başkaca etkenler vardı. McCain in seçilmesine özde Cumhuriyetçilerin destek vermesi işi kesinleştirmese bile geleneksel muhafazakarların ve dinci sağın ondan çok şüphelendikleri anlamına geliyordu. Bu Mc Cain e kendi seçim bölgesinde seçmenin eğilimlerini karşılayacak aynı partiden bir rakibin seçilmesi anlamına geliyordu ama McCain in Cumhuriyetçi olmayan bir partiye müracaatını da iptal etmiş oluyordu. Üstüne üstlük kampanyanın son aylarında baş gösteren ekonomik kriz (hatta Lehman Brothers iflas ederken McCain in ABD ekonomisinin istikrarı konusundaki gafı dikkate alınmasa bile) seçimin Cumhuriyetçilerin en zayıf olduğu ve Obama nın en az zayıf olduğu konu üzerinde yapılmasına neden oldu.

Obama nın ABD nin ilk siyahi başkanı olmasına da çok büyük önemler atfedilmektedir. Esasen yukarıda söz ettiğimiz avantajlara bakılırsa Obama nın deri renginden çok Cumhuriyetçilerce kendisine açılan kapıdan girerek rahatça dolaşmasına izin verilen koşullara bakılması gerekir, hele hele pek te siyahi olmadığını fark etseniz. Bunu söylerken annesinin beyaz olduğunu söylemiyorum ama gettoların zor koşullarında büyüyerek toplumun alt katmanlarından zirvelere tırmanan, soyu kölelere dayanan tipik bir Afro-Amerikalı olmadığını hatırlatmaya çalışıyorum.

Jesse Jackson veya Al Sharpton gibi adamlar siyasi duruşlarını siyah toplumunda gelen köklerine dayandıran ve bu yüzden daima merkez politik çevreleri içerleyen adamlardı. Obama ise Cumhuriyetçi Condoleezza Rice, Colin Powell ve golfçü Tiger Woods gibi Amerika nın siyah tarihine, deneyim ve kültürüne hiçbir şey borçlu değiller veya çok az borçları var ve bu yüzden beyaz Amerika için kendilerinden biri olarak kabul edilebilir. Amerika nın politik kurumları açısından sömürge zamanlarında kullanılan eğitimli yerli , veya tecritçi Güney Afrika daki tabirle onursal beyaz olarak adlandırılabilecek modern zamanlardaki muadilidir.

Sistemin tepesine çıkışının hikayesi işte budur, her politik sistemde olduğu gibi farklı, tehlikeli veya meydan okuyucu tüm özellikler bir dizi filtre edilir ve ancak bu şekilde tepeye oturursunuz. Politikadaki geçmişi özlü bir geçmişten öte imaja dayalı bir ağırlıktan ibarettir. Böyleleri ABD yi derinden yönetenler için toplum nezdinde mükemmel örneklerdir ve böylelikle sağın politik tayfını Cumhuriyetçiler ve Demokratlarca temsil edilen merkez sağa çekmektedirler.

Obama iş başına geldiğinde rol yapmaktansa gerçekten bir şeyler yapmaya çalışmalıdır, muhtemelen göreceğimiz en gerçekçi değişim son birkaç yıldır kurumları zorlayan faciaları bertaraf etmek olacaktır. Ve Obama nın Amerikalılar ve dünyadaki diğer insanlar nezdinde çok açık olarak Bush karşıtı olarak görülmesi de bu değişimin aslında pek büyük bir değişim olmasına gerek olmayacağı anlamına gelirdi, çünkü aksi takdirde bu kadar inanılır olmazdı.


Obama nın temsil ettiği değişim imajı gerçekte çok az değişmenin bir şekilde örtülmesi anlamına gelmektedir. Beklentilerinden dolayı önümüzdeki yıllarda hayal kırıklığına uğrayanların sadece Müslümanlar olmayacağı ihtimali de var. Bill Clinton da bir zamanlar ilk siyah başkan olarak adlandırılıyordu; doğrusu birçok yönden Obama dan daha çok siyah Amerikalı kökenliydi. Muhtemelen Obama önümüzdeki yıllarda sadece siyahlar tarafından değil diğer birçok Amerikalı tarafından da tıpkı merkezi Amerikan politikacıları gibi derinliği olmayan, sıradan, önemsiz bir beyaz olmayan politikacı olarak hatırlanacak.

Muslimedia Ocak sayısından Nihat Ateşdağlı tarafından hurseda için tercüme edildi.